اق نارىم
   بايتىك دۇيسەبايەۆ

         جارىم مارپۋگە ەسكەرتكىش!

ءومىر مەن ءولىمنىڭ ۇقىعى تەڭ،بىراق،ءولىم تۋرالى ايتۋ تىرلىكتىڭ قۇنىن،تىرلىكتىڭ ماڭىزىن جانە تىرلىكتىڭ قۋانىش-ءلاززاتىن دارىپتەۋ بولىپ شىقپاق.
                                                                                                                                             -مۇستاي كارىم

اتىساتىن جاۋ بولسا كورەر ەدىم،
ايتىساتىن داۋ بولسا كونەرمە ەدىم.
اتتەگەن-اي،
شامامنىڭ جەتپەگەنى-اي،
قولدان كەلسە ولىمگە بەرەرمە ەدىم.

بۇل جالعاننىڭ الدى دا،ارتى بازار،
ساعان ساڭلاۋ تاپپادىم ساتىپ الار.
كۇندىز-تۇنى جانىڭدى كۇزەتسەمدە،
قۇشاعىمنان اكەتپەك تارتىپ اجال.

جاستايىڭنان الىسىپ اق قار،مۇزبەن،
اق وردانى كوتەرگەن اق نارىم ەڭ.
باتىپ بارا جاتىرسىڭ باتقان كۇنمەن،
جىلاي جۇرىپ ءۇمىتىڭدى اقتايمىن مەن.

ۇزاق جىلدىق اقىلشىم،سەرىگىم ەڭ،
الالىقتىڭ اۋلاق ەد جەلى بىزدەن.
جەلكەلەگەن كورسەڭدە جەتى جۇتتى،
ايرىلماپ ەڭ مەن جايلى سەنىمڭنەن.

جاقسىلىققا ءوسىپ ەڭ ەنتەلەپ-اق،
(قاسيەتىڭە قازىردە ەل تاڭعالات.)
ولەڭ جازسام قۋانىپ ۇل تاپقانداي،
باس-اياعىن جاتۋشى ەڭ ەن-تاڭبالاپ.

جەڭىپ تالاي تاعدىردىڭ باس اساۋىن،
باسار جەرىڭ،كوپ ەدى اسار تاۋىڭ.
ءوز قولىڭمەن تاعى ءبىر ەنشى ءبۇلىپ،
كەرەگەسىن جايماق ەڭ جاس وتاۋدىڭ.

جاتقانىڭ-اي،بارىنە ۇلگىرەالماي،
بولار ەكەن الداعى كۇنىڭ قانداي؟
قارا كوڭىل قايعىلار باسا كوكتەپ،
قۋانىشتار ەسىكتەن تۇر كىرە الماي.

شولىڭە ارناپ كەۋدەمنەن بۇلاق اشتىم،
بۇل سىرقاتتان بەتىڭدى بۇرالماسپىن.
ءابىلحايات سۋىنا ساراڭ تاعدىر،
بەرمەگەنى-اي،عۇمىرىن ءبىر اعاشتىڭ.

قاسىڭدا بوپ تاعى دا ءبىر كەش بۇگىن،
ەڭ اقىرعى قانداي مۇڭ،
                        سىردى ەستۋىم.
كىشكەنتايدان بىرگە وسكەن اياۋلى جار،
كەشىرە گور، بولسا ەگەر بىلمەستىگىم.